تبلیغات تبلیغات سلسله مسابقات کتابخوانی اینترنتی فاطمیه 1433 ه.ق بر روی پایگاه اینترنتی کتابخوانی برگزار میشود و شرکت برای عموم هموطنان آزاد میباشد.
کتابهای برگزیده این دوره از مسابقات عبارتند از:
1. بانوی من زهرا، نوشتهی دکتر نادر فضلی
2. کشتی پهلو گرفته، نوشتهی سید مهدی شجاعی
3.تا ابد اندوه، نوشتهی سید مجتبی موسوی راد
4. کوثر معجزه پیغمبر (ص)،نوشتهی سید محمد ضیاء آبادی
5. زهرای بتول راز پنهان رسول (ص)، نوشتهی سید محمد ضیاء آبادی
6. بوی بهشت، نوشتهی سعید آل رسول
7. شهادت مادرم زهرا(س) افسانه نیست،
*زمان شروع مسابقه: از تاریخ 5/12/1390
* پایان مهلت ارسال پاسخ: 15/03/1390
* اعلام اسامی برندگان: 29/03/1390
جهت کسب اطلاعات بیشتر و شرکت در این مسابقات به سایت کتابخوانی به آدرس WWW.ketabkhani.com مراجعه نمایید
اینک پیامبر
در بازگشت از سفر خانه خداست
پیغبر از رسالت خود شاد و سر بلند
مسرور از رسالت انجام گشته اش
دریای بیکرانه قلبش ز موج شوق
همواره در تلاطم و همواره در طپش
عشق خدا فکنده به جانش شرارهها
اعمال حج رسیده به پایان ولی افق
چشم انتظار حادثهها در غدیر خم
بیدار مانده است.......
در پهنه غدیر.
در زیر شعلههای فروزان آفتاب
انبوه حاجیان که فزون تر ز صد هزار
در پهنه وسیع غدیر ایستادهاند
یک کاروان رسته ز بند نفاق و کین
یک کاروان خسته در اینجا ستاده است.
خورشید هم شراره سوزان خویش را
ریزد به روی سینه تفتیده زمین
دشتی پر از محبت و احساس دوستی
دشتی پر از حرارت و ایمان
راهی به سوی عدل و سعادت گشوده است.
همان گونه که نشسته بودم، خواب چشمانم را ربود، رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم را دیدم، پس گفتم ای رسول خدا، از امّت تو چه تلخیها دیدم و از لجبازی و دشمنی آنها چه کشیدم. پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم فرمود: نفرینشان کن.[1]
حال علی میخواهد نفرین کند، یعنی چه خواهد گفت؟ در مقابل این همه بدی چگونه تلافی میکند؟ دست به دعا برداشت که: «خدا بهتر از آنان را به من بدهد و به جای من، بدتر از من را بر آنها مسلّط گرداند.»[2] [3] یعنی خدایا، دیگر علی را پیش خودت ببر...
مجموعه مطالب جمعآوری شده پیرامون شهادت امام علی علیه السلام
آفتاب مهر فرارسیدن بیست و یكم ماه رمضان، سالروز شهادت
اسطوره عدالت و شهامت، مظهر شجاعت و معدن محبت و فتوت و تقوی،
پدر مهربان امت، مولای متقیان، یاور یتیمان و درماندگان و اسوه ایمان و رستگاری،
پیشوای پارسایان و شفیع گنهکاران، جلوه صبر و مهربانی،
پیشوای آسمانی،امیرالمومنین
حضرت امام علی بن ابیطالب علیه السلام
را به همه مسلمانان و حق جویان جهان تسلیت عرض مینماید
[1] . اگر چه پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم، رحمت فراگیر الهی هستند، اما گاه ناسپاسی و طغیانگری گروهی از مردم، به جایی میرسد که تمام روزنههای رحمت را به روی خود میبندند و جایی جز برای عذاب و سلب نعمت باقی نمیماند. در چنین مواردی، نفرین، عین حکمت است. به همین دلیل در تاریخ انبیا میخوانیم که با تمام صبر و شکیبایی و لطف و رحمتی که داشتند، گاه راه را منحصر به نفرین میدیدند.
[2] . در زبان عربی صفت تفضیلی کاربردهای مختلفی دارد. لذا به عنوان مثال تنها برای اینکه خوبتر و خوبترین را معرفی کنیم، از آن استفاده نمیکنیم بلکه در زبان عربی به عنوان نمونه گاهی اوقات حتی برای مقایسه یک چیز خوب با یک چیز بد نیز از صفت تفضیلی استفاده میشود. (این مورد در قرآن کریم هم مثالهای متعددی دارد. مانند کاربرد کلمه خیر در آیه 15 سوره فرقان) در اینجا نیز مفهوم این جمله، آن نیست که امام علیه السلام بد بوده و حضرت شخص بدتری را در نفرین خود، برای حکومت بر مردم تقاضا میکند، بلکه در حقیقت آن حضرت از خداوند میخواهد تا شخص بدی را بر این مردم پیمان شکن و ناجوانمرد مسلط گرداند.
[3] . نهج البلاغه، خطبه 69.
شبهای بیقراری، قرار بی قراران است!
«بارخدایا! ای آنکه به اشکها رحم میکنی! ای کسی که گرفتاریها را رفع میکنی!
معبود من! مرا از چنگال این قوم ظالم نجات ده! به من ضرر و زیان رسیده است و تو مهربانترین مهربانانی!
مولای من! میبینی سرگردانیام را در کارم! آیا میبینی که دلم سوزان است و قلبم آتش گرفته؟!
خدای من! گشایشی، فرجی در کارم قرار ده!
بارالها! مژده و بشارتی به من ده و دلم را شاد گردان!»[1]
این تعابیر عادی نیست! نشان از آن است که گویندهاش در اوج درد و گرفتاری است!
آری! امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف نیز حاجتها دارند و امیدها به اجابت! مشکل دارند و پی حلآنند! اینان فرازهایی است از دردِ دلِ دردمندِ عالَم! سوزِ دلِ آن سوخته دل!
شبهای قدر، شبهای بی قراری، است! در این میانه اما، حکایتی دیرین و بغضی فروخفته از سالیانی غربت!
نه! روا نیست! اینگونه زیستن را روا نیست!؟! این نیست غیرت و مردانگی؟! این نیست رسم بندگی و ارادت به ارباب؟! پس کجاست وفای باوفایان؟!
شبهای قدر به یاد خود باشی و صاحب این شبها را از یاد بری! حاجتهایت برای اجابت به امضای امام عصر علیه السلام رسد اما، در این میان یک دعا برای او نباشد!
نباید از یاد برد منتظَری که خود منتظِر است!
باشد که در این شبهای بیقراری، آنگاه که دلی به لرزه درآید و اشکی از چشمی بر گونهای جاری شود آن گاه دست نیاز به سوی آن بینیاز، بلند نماید و آمرزشی طلب نماید و در همان لحظه دعایی از لبانی برای آن «پرده نشین غیبت» خارج شود و به هدف اجابت نشیند آنگاه، لبخندی از شادی، بر لبان آن «سفرکرده» نشیند!
برگرفته از مقدمه کتاب «شبهای بی قراری» نوشته دکتر سید محمد بنی هاشمی
1. گزیدهای از دعای عبرات
